ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ - ΠΕΡΙ ΒΑΘΟΥΣ
ISBN:
978-618-81646-6-6

Σελίδες:
160

Σχήμα:
12x20

Μετάφραση:

αντίποδες

Τιμή:
€ 12.00

Βάθος είναι η φανταχτερή ασημαντολογία, η κακόγουστη επιτήδευση, τα φτηνά ευφυολογήματα, οι εκτροπές που ευτελίζουν το υψηλό ύφος. Είναι κυρίως ένα πάθος άκαιρο, χωρίς νόημα ή χωρίς μέτρο. Στο Περί βάθους, την ειρωνική αντιστροφή του Περί ύψους, ο Πόουπ στρέφει τα βέλη του στους βαρετούς και ανέμπνευστους δημιουργούς, στην ψεύτικη εμβρίθεια που κρύβεται πίσω από τη μεγαλοστομία και τη σοβαροφάνεια, στις έτοιμες συνταγές και στις ποιητικίζουσες κοινοτοπίες. Προτάσσει έναν ασυμβίβαστο κριτικό Διαφωτισμό, που έχει σήμερα ζωτική σημασία, καθώς αντιτίθεται τόσο στη συντηρητική επιφανειακότητα όσο και σε κάθε αφελή προοδευτισμό.
Στο επίμετρό της, η Αγγέλα Γιώτη φωτίζει τη συναρπαστική εποχή του Πόουπ, που είναι η εποχή της γέννησης του σύγχρονου δημόσιου χώρου, εξετάζει τις πολιτικές προεκτάσεις της έννοιας του βάθους και διερευνά τον απόηχό της στη νεοελληνική λογοτεχνία, ιδίως στις περιπτώσεις του Εμμανουήλ Ροΐδη και του Παναγιώτη Πανά.

 

«Διαισθάνεται κάνεις ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα κείμενο που αποτελεί σημαντικότατο σταθμό, όχι φυσικά για την τεχνική που υποτίθεται ότι διδάσκει, αλλά με τον τρόπο που υπήρξαν σταθμοί για την ανάγνωση της ποίησης όλα τα κείμενα που αποκάλυψαν προκλητικά τις αυταπάτες της τρέχουσας ποιητικής παραγωγής. Σταθμός με την έννοια του εμποδίου που επιβάλλει ένα σταμάτημα και υποδεικνύει με τρόπο αγωνιστικό ένα αδιέξοδο εκεί που όλα φαίνονται να έχουν κιόλας πραγματωθεί.»

(από το επίμετρο της Αγγέλας Γιώτη)

 

Ο Αλεξάντερ Πόουπ (1688-1744), ποιητής, κριτικός και μεταφραστής του Ομήρου, υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές των αγγλικών γραμμάτων. Παρότι δεν έλαβε πανεπιστημιακή μόρφωση και ήταν εν πολλοίς αυτοδίδακτος, αναδείχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους Άγγλους συγγραφείς του 18ου αιώνα και υπήρξε ένας από τους πρώτους λόγιους που κατόρθωσαν να βιοποριστούν από τα βιβλία τους (εν προκειμένω τη μετάφραση της Ιλιάδας). Κορυφαίοι σταθμοί του ποιητικού του έργου, που διαπνέεται από έντονο σατιρικό πνεύμα, είναι το Δοκίμιο περί κριτικής, η Αρπαγή της μπούκλας, η Δουνσιάδα και το Δοκίμιο για τον άνθρωπο.
Το Περί βάθους δημοσιεύτηκε το 1727, υπό το όνομα του Μαρτίνους Σκρίμπλερους, το κοινό ψευδώνυμο των μελών της λέσχης Scriblerus, στην οποία μετείχαν εκτός από τον Πόουπ, ο Σουίφτ, ο Άρμπαθνοτ, ο Γκέι κ.ά.